καλησπέρα στους φίλους μου στην ΑΜΕΡΙΚΗ!!!!!

Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ....ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ....ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ

1η εβδοµάδα.: Σήµερα είµαι  ηλικίας µιας εβδοµάδας. Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου!

1 µηνός :. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα  πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.

2 µηνών.: Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζει το ίδιο καλά  µε τη µαµά µου.

4 µηνών.: Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραβάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραβάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 µηνών.: Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο  σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό.  Επίσης, κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!

8 µηνών :. Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος... Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε  αγαπάει.  Η αυλή είναι όλη δική µου και, συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου, σκάβοντας  στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό.  Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά  τα πράγµατα που κάνω να είναι εντάξει!

12 µηνών.: Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν.  Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!

13 µηνών.: Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να βρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να βρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό.  Λένε ότι θα  µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαβαίνω τίποτε απ' όσα µου συµβαίνουν.

15 µηνών.: Όλα έχουν αλλάξει τώρα... Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη βεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια.  Μερικές  φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν βρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου..

16 µηνών : Σήµερα µε έβγαλαν από τη βεράντα. Ήµουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά  µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό.  Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν βόλτα! Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο, και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ βγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα  περνάγαµε τη µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαβαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι  έφυγαν.  «Ακούστε, περιµένετε!» - γάβγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαβαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, ότι µε είχαν εγκαταλείψει!

17 µηνών: Έψαχνα µάταια να βρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα βάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν.  Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 µηνών:  Πριν από µερικές ηµέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια».  Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από  τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε  «ποιος σηµαδεύει καλύτερα».  Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και,  έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.

19 µηνών: Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν. Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια.  Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.

20 µηνών: Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο, µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση βλέµµα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε.  Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει!  Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω µου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος!  Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή βροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ.  Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις». Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα βάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου.. Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε..  Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει.  Είναι καλύτερα να τον βοηθήσουµε να βγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε.   Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη βοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα.  Ενώ αισθανόµουν  το ελαφρύ τσίµπηµα της βελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;.

«Στην πορεία της εξέλιξής του προς  τον πολιτισµό ο άνθρωπος απέκτησε µια κυρίαρχη θέση πάνω στα πλάσµατα που ζουν γύρω του στο ζωϊκό βασίλειο. Χωρίς να είναι ικανοποιηµένος από την κυριαρχία του αυτή, ωστόσο, άρχισε να βάζει ένα κενό µεταξύ της φύσης του και τη φύση των  ζώων.  Αρνήθηκε την κτήση µιας αιτίας προς αυτά, και στον εαυτό του έθεσε ως σύµβολο µια αθάνατη ψυχή, και αξίωσε µια θεϊκή πτώση η οποία του επέτρεψε να καταστρέψει το δεσµό της κοινωνίας µεταξύ αυτού και του ζωικού βασιλείου»
- Sigmund Freud

Διαβάστε περισσότερα...

ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΕΞΩ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΡΩΝΟΝΤΑΙ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΕΞΩ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΡΩΝΟΝΤΑΙ

Τα φυσιολογικά βακτήρια που ζουν στο δέρμα, ανακάλυψαν οι επιστήμονες, πυροδοτούν μια διαδικασία που καταλήγει τελικά να εμποδίζει τη φλεγμονή όταν τραυματιζόμαστε.

Μελετώντας ποντίκια και ανθρώπινα κύτταρα, οι ειδικοί εντόπισαν ένα κοινό γένος βακτηρίων, τον σταφυλόκοκκο, ο οποίος μπλοκάρει ένα σημαντικό βήμα στην αλληλουχία των γεγονότων που οδηγούν στη φλεγμονή.

Πιο συγκεκριμένα, παράγει ένα μόριο ονόματι λιποτειχοϊκό οξύ (LΤΑ), το οποίο επενεργεί στα κερατινοκύτταρα, τα βασικά είδη κυττάρων που απαντώνται στην εξωτερική στιβάδα του δέρματος, διατηρώντας τα υπό έλεγχο και αποτρέποντάς τα από το να πυροδοτήσουν κάποια επιθετική φλεγμονική αντίδραση.

Παρανοϊκοί γονείς 
Τα πορίσματα των Αμερικανών επιστημόνων συνάδουν με την επονομαζόμενη «υπόθεση της υγιεινής», σύμφωνα με την οποία η μειωμένη έκθεση σε μολυσματικούς παράγοντες κατά την παιδική ηλικία συντελεί σε μεγαλύτερη αλλεργική ευαισθητοποίηση.

«Οι γονείς έχουν γίνει τόσο παρανοϊκοί όσον αφορά τον “κίνδυνο” του να παίζουν τα παιδιά τους έξω και να βρωμίζουν, με αποτέλεσμα τα σημερινά παιδιά να μην απολαμβάνουν μια φυσιολογική παιδική ηλικία», δήλωσε η Μάργκαρετ Μόρισεϊ, εκπρόσωπος της οργάνωσης γονέων Ρarents Οutloud.

«Δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους γονείς γι΄ αυτό διότι βομβαρδίζονται συνεχώς με διαφημίσεις που τους λένε πως πρέπει να αγοράζουν αντιβακτηριδιακά προϊόντα για να κρατούν τα παιδιά τους καθαρά και υγιή. Ελπίζουμε, όμως, πως έρευνες όπως αυτή θα βοηθήσουν τους γονείς να συνειδητοποιήσουν πως είναι φυσικό και υγιές για ένα παιδί να παίζει έξω, να λερώνεται, ακόμα και να γεμίζει λάσπες, και πως αυτό δεν βλάπτει την υγεία του».

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ

Διαβάστε περισσότερα...

Η στάση που κοιμούνται τα ζευγάρια αποκαλύπτει την ποιότητα και την ψυχολογία της σχέσης...

Η στάση που κοιμούνται τα ζευγάρια αποκαλύπτει την ποιότητα και την ψυχολογία της σχέσης...

1) Η γυναίκα είναι σε εμβρυική στάση και ο άνδρας την αγκαλιάζει.
Ο άνδρας δείχνει προστατευτική διάθεση απέναντι στη γυναίκα. Οι ρόλοι είναι παραδοσιακοί και η σχέση πλήρης και ισορροπημένη.

2) Ο άνδρας κοιμάται ανάσκελα και η γυναίκα κοιμάται με γυρισμένη την πλάτη σε εμβρυική στάση.Το ζευγάρι αγαπά την ανεξαρτησία και απεχθάνεται την καταπίεση.

3) Το ζευγάρι κοιμάται πλάτη με πλάτη, και τα σώματα εφάπτονται. Η πιο ερωτική στάση ύπνου. Η σχέση είναι σχετικά επιφανειακή και παίζει μεγάλο ρόλο το σεξ.

4) Το ζευγάρι κοιμάται πλάτη με πλάτη, και τα σώματα δεν αγγίζονται. Η σχέση έχει ψυχρανθεί ή έχει προηγηθεί καυγάς.

5) Το ζευγάρι κοιμάται πρόσωπο με πρόσωπο. Η σχέση είναι στην αρχή και το ζευγάρι πολύ ερωτευμένο!

6) Ο άνδρας κοιμάται ανάσκελα ή πλάι και αγκαλιάζει τη γυναίκα, η οποία ακουμπά στο στήθος του.
Έτσι κοιμούνται τα περισσότερα ζευγάρια. Η σχέση είναι τρυφερή και αγαπησιάρικη, και η γυναίκα θέλει να μπορεί να στηρίζεται στον άντρα της.

7) Η γυναίκα κοιμάται ανάσκελα ή πλάι και αγκαλιάζει τον άνδρα, ο οποίος ακουμπά στο στήθος της. Ο άνδρας έχει την ανάγκη να νιώθει μητρική στοργή από τη γυναίκα του.

Εσείς πως κοιμάστε;

Διαβάστε περισσότερα...

5 πράγματα για τα οποία μετανιώνουμε όταν είναι αργά

Οι άνθρωποι μετανιώνουν και είναι για τα απλά πράγματα στη ζωή που άφησαν να τους ξεγλιστρήσουν. Μία πρώην νοσοκόμα που για αρκετά χρόνια φρόντιζε ετοιμοθάνατους ασθενείς, μας μεταφέρει τα 5 πιο συνηθισμένα πράγματα για τα οποία οι περισσότεροι θα ήθελαν να γυρίσουν πίσω τον χρόνο. Και μας τα λέει για να μην κάνουμε τα ίδια λάθη...

Η Bronnie Ware, μία νοσοκόμα ανακουφιστικής φροντίδας που αναλάμβανε ασθενείς τις τελευταίες 3-12 εβδομάδες της ζωής τους, κατέγραψε σε ένα βιβλίο τις εμπειρίες της. Να τι έμαθε:

«Οι ασθενείς μου ήταν αυτοί που πήγαιναν σπίτι τους για να πεθάνουν, και μοιραστήκαμε μερικές μοναδικές στιγμές. Οι άνθρωποι ωριμάζουν πολύ όταν έρχονται αντιμέτωποι με τη θνητότητά τους και μερικές φορές η αλλαγή είναι απίστευτη. Ο καθένας τους βίωσε ένα εύρος συναισθημάτων που, όπως μπορεί να φανταστεί κανείς, ποίκιλλε από την άρνηση, στον φόβο, τον θυμό, τις τύψεις, ακόμη περισσότερη άρνηση και στο τέλος αποδοχή. Παρ’ όλα αυτά, όλοι οι ασθενείς κατόρθωσαν να βρουν γαλήνη προτού φύγουν. Όταν τους ρωτούσα για το αν μετανιώνουν για κάτι που θα ήθελαν να κάνουν διαφορετικά, τα ίδια θέματα έβγαιναν στην επιφάνεια ξανά και ξανά».

1. Μακάρι να είχα το κουράγιο να ζήσω μια ζωή αληθινή για μένα και όχι τη ζωή που προσδοκούσαν οι άλλοι από εμένα«Αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος για τον οποίο μετανιώνουν οι άνθρωποι. Όταν συνειδητοποιούν ότι η ζωή τους έχει σχεδόν τελειώσει και κοιτούν με διαύγεια προς τα πίσω, είναι εύκολο να δουν πόσα όνειρα έμειναν ανεκπλήρωτα. Οι περισσότεροι δεν πραγματοποίησαν ούτε τα μισά από τα όνειρά τους και έπρεπε να πεθάνουν γνωρίζοντας ότι ήταν εξαιτίας των επιλογών που είχαν ή δεν είχαν κάνει. Η υγεία προσφέρει μια ελευθερία που οι ελάχιστοι συνειδητοποιούν, παρά μόνο αφού την έχουν χάσει».

2. Μακάρι να μην δούλευα τόσο σκληρά«Το συγκεκριμένο παράπονο εκφράστηκε από όλους τους άντρες ασθενείς. Έχασαν τα πρώτα χρόνια των παιδιών τους και τη συντροφιά της συζύγου τους. Και οι γυναίκες ανέφεραν το συγκεκριμένο θέμα, αλλά καθώς ανήκαν στην παλιότερη γενιά, οι περισσότερες δεν είχαν βγει στην αγορά εργασίας. Όλοι οι άντρες που φρόντισα, λυπούνταν βαθύτατα που αφιέρωσαν τόση πολλή από τη ζωή τους στον εργασιακό στίβο».

3. Μακάρι να είχα το κουράγιο να εκφράσω τα αισθήματά μου«Πολλοί άνθρωποι καταπίεζαν τα αισθήματά τους για να μην έρθουν σε σύγκρουση με τους άλλους. Ως αποτέλεσμα, συμβιβάστηκαν σε μια μέτρια ύπαρξη και δεν έγιναν ποτέ αυτό που θα μπορούσαν πραγματικά να γίνουν. Αρκετοί εμφάνισαν ασθένειες που σχετίζονταν με την επακόλουθη πικρία και απογοήτευση».

4. Μακάρι να είχα κρατήσει επαφή με τους φίλους μου«Πολλοί δεν αντιλαμβάνονταν πραγματικά τα πλεονεκτήματα των παλιών φίλων παρά μόνο τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής τους, και δεν ήταν πάντα εφικτό να τους εντοπίσουμε. Απορροφημένοι στην καθημερινότητα της ζωής τους, είχαν αφήσει “χρυσές φιλίες” να χαθούν με το πέρασμα των χρόνων. Πάρα πολλοί ήταν αυτοί που μετάνιωναν επειδή δεν είχαν δώσει στις φιλίες τους τον χρόνο και την προσπάθεια που άξιζαν».

5. Μακάρι να είχα αφήσει τον εαυτό μου να είναι πιο ευτυχισμένος«Αυτή η ευχή είναι ασυνήθιστα συνηθισμένη. Πολλοί δεν συνειδητοποίησαν παρά μόνο στο τέλος ότι η ευτυχία είναι επιλογή. Είχαν μείνει κολλημένοι σε παλιά μοτίβα και συνήθειες. Αυτό που λέμε “βόλεμα” επικράτησε στα συναισθήματά τους, όπως επίσης και στις ζωές τους. Ο φόβος της αλλαγής τούς έκανε να προσποιούνται στους άλλους και στον εαυτό τους ότι είναι ευχαριστημένοι, ενώ μέσα τους επιθυμούσαν να γελάσουν και να είναι και πάλι χαζοχαρούμενοι».
otherside.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Mια άποψη είναι κι αυτή....

   
Άνδρες και γυναίκες επιλέγουν συντρόφους με όγκο παρόμοιο με τον δικό τους, αναφέρουν Βρετανοί επιστήμονες, προειδοποιώντας ότι η τάση αυτή συμβάλλει στην επιδημία της παχυσαρκίας που πλήττει τη Δύση.

Επιστήμονες από το Ερευνητικό Ίδρυμα Ρόουετ στην Αμπερντίν και το Πανεπιστήμιο της πόλης διαπίστωσαν ότι επιλέγουμε συντρόφους με παρόμοιες με τις δικές μας ποσότητες σωματικού λίπους. Ως αποτέλεσμα, «περνάμε» στους απογόνους μας διπλές «δόσεις» γονιδίων τα οποία καθιστούν τα παιδιά μας επιρρεπή στην ανάπτυξη παχυσαρκίας.

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι γενικώς έχουμε την τάση να επιλέγουμε ως συντρόφους όσους έχουν χαρακτηριστικά παρόμοια με τα δικά μας, όσον αφορά την ηλικία, το ύψος, την κοινωνική τάξη, τη μόρφωση και τη φυλή.

Μελέτη- ευρήματα
Όπως εξήγησε η δρ Ντάιαν Τζάκσον από το Ερευνητικό Ίδρυμα Ρόουετ, «πιστεύαμε ότι ο Δείκτης Μάζας Σώματος συσχετίζεται με τα άλλα κριτήρια επιλογής των συντρόφων μας, όπως η κοινωνική θέση και η ηλικία. Για να διαπιστώσουμε κατά πόσον ισχύει, συνυπολογίσαμε στη μελέτη μας τα ευρήματα για τα άλλα κριτήρια και μετρήσαμε το σωματικό λίπος των εθελοντών με τη μέθοδο DΕΧΑ (διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία με ακτίνες Χ), η οποία είναι πιο ακριβής και αξιόπιστη μέθοδος αξιολόγησης του σωματικού λίπους από όσο ο Δείκτης Μάζας Σώματος».

Υπολογισμός ΔΜΣ
Ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) υπολογίζεται με διαίρεση του σωματικού βάρους (σε κιλά) με το τετράγωνο του ύψους (σε μέτρα). Υπέρβαρος είναι όποιος έχει ΔΜΣ από 25 έως 30. Πάνω από 30 θεωρείται παχύσαρκος, ενώ όταν ο ΔΜΣ είναι 20-25 το βάρος θεωρείται φυσιολογικό. Δείκτη μάζας σώματος κάτω από 20 έχουν οι λιποβαρείς άνθρωποι.

Στη μελέτη, που δημοσιεύεται στο τεύχος Αυγούστου της «Αμερικανικής Επιθεωρήσεως Κλινικής Διατροφής», συμμετείχαν 42 ζευγάρια.

Συμπίπτουν οι δραστηριότες
Ο καθηγητής Τζον Σπίκμαν, από το Πανεπιστήμιο της Αμπερντίν, είπε ότι δεν έχει βρεθεί ακόμη πώς ακριβώς καταλήγουν μαζί οι υπέρβαροι άνθρωποι. «Ίσως συμπίπτουν οι κοινωνικές δραστηριότητες των υπέρβαρων και παχύσαρκων ανθρώπων, καθιστώντας πιθανότερο να γνωρίζονται μεταξύ τους άτομα με περιττά κιλά», εξήγησε.

Ηλικία γάμου
Όπως επισήμανε ο δρ Σπίκμαν, η επιλογή συντρόφου ανάλογα με το σωματικό λίπος είναι σχετικά νέο φαινόμενο, καθώς τις δεκαετίες του ΄40 και του ΄50 ο κόσμος παντρευόταν στα 20 του, συχνά προτού αποκτήσει πρόβλημα βάρους. «Σήμερα όμως, που οι γάμοι και η τεκνοποίηση είθισται να γίνονται σε ολοένα μεγαλύτερες ηλικίες και όποιος είναι να γίνει υπέρβαρος ή παχύσαρκος συνήθως το κάνει σε νεαρή ηλικία, η επιλογή με βάση το σωματικό λίπος καθίσταται ολοένα πιθανότερη», τόνισε.

Περισσότεροι οι υπέρβαροι
Ο αριθμός των υπέρβαρων και παχύσαρκων ανθρώπων αυξάνεται διαρκώς στον πλανήτη. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), ήδη 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι έχουν λίγα ή πολλά περιττά κιλά. Επιπλέον, πρώτη φορά στην ιστορία το 2006 ο αριθμός των υπέρβαρων και παχύσαρκων ανθρώπων στον πλανήτη υπερέβη αυτόν των υποσιτισμένων κατά τον καθηγητή Μπάρι Πόπκιν, διευθυντή του Τμήματος Διατροφής στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας.

Μειονέκτημα για «μάτσο» άντρες

Oι άνδρες με έντονα αρρενωπό πρόσωπο είναι καλοί για βραχυχρόνιες σχέσεις, αλλά όταν το θέμα είναι ο μακροχρόνιος δεσμός, οι γυναίκες προτιμούν όσους έχουν πιο γυναικεία χαρακτηριστικά, αναφέρει η επιθεώρηση «Προσωπικότητα και Ατομικές Διαφορές». Στη σχετική βρετανική μελέτη που διεξήχθη στα Πανεπιστήμια του Σεντ Άντριους, του Ντάρχαμ και της Αμπερντίν, συμμετείχαν περίπου 400 άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι αξιολόγησαν φωτογραφίες προσώπων στα οποία ήταν λίγο αλλαγμένα τα χαρακτηριστικά.

Όσες απεικόνιζαν άνδρες με έντονα αρρενωπά χαρακτηριστικά, όπως η μεγάλη μύτη και τα μικρά μάτια, αξιολογήθηκαν από τις κυρίες της μελέτης ως λιγότερο ζεστά, λιγότερο έμπιστα και λιγότερο κατάλληλα για δεσμό- κρίσεις που εν πολλοίς συμφωνούσαν και με εκείνες των ανδρών της μελέτης!

Διαβάστε περισσότερα...

Τα παυσίπονα «μαλακώνουν» τον πόνο της απόρριψης

Είναι κάτι που τα τραγούδια χρόνια τώρα λένε και πλέον οι επιστήμονες συμφωνούν: η αγάπη στ’ αλήθεια πονάει. Αυτό όμως που δεν λένε οι μπαλάντες είναι ότι μια δόση παρακεταμόλης μπορεί να καταλαγιάσει τον πόνο της ραγισμένης καρδιάς.

Η μάλλον πεζή θεραπεία προέκυψε από μελέτη νευροεπιστημόνων, οι οποίοι ανακάλυψαν ότι ο συναισθηματικός πόνος υφίσταται επεξεργασία από την ίδια περιοχή του εγκεφάλου που χειρίζεται τον σωματικό πόνο.

Οι νευροεπιστήμονες ανακάλυψαν ακόμα ότι τα πληγωμένα συναισθήματα – όπως αυτά που αναπτύσσουμε όταν μας χωρίζει ο άνθρωπός μας – μπορεί να αντιδράσουν στα παυσίπονα.

Σε μία μελέτη που διήρκησε τρεις εβδομάδες και πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA), 62 εθελοντές έπαιρναν είτε παρακεταμόλη είτε μία ανενεργό ουσία (ψευδοφάρμακο) και στη συνέχεια κατέγραφαν κάθε βράδυ πως ένιωθαν.

Όσοι από αυτούς πήραν 1.000 mg από το παυσίπονο (αντιστοιχούν σε δύο δισκία) έδειξαν «σημαντική μείωση στα πληγωμένα συναισθήματα» σε σύγκριση με όσους έπαιρναν το ψευδοφάρμακο.

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Current Directions in Psychological Science», οι εθελοντές έπαιξαν επίσης ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι ειδικά σχεδιασμένο ώστε να τους κάνει να αισθανθούν απορριπτέοι.

Εν όσω έπαιζαν το παιχνίδι, οι ερευνητές τους υπέβαλλαν σε μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου, οι οποίες έδειξαν πως η κοινωνική απόρριψη ενεργοποιούσε την ίδια περιοχή του εγκεφάλου που ενεργοποιεί ο σωματικός πόνος: τον πρόσθιο φλοιό του προσαγωγίου.

Το ίδιο πείραμα έγινε και αφού κάποιοι από τους εθελοντές πήραν πρώτα ένα παυσίπονο. Αποτέλεσμα: η δραστηριότητα στο συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου, μειώθηκε.

Τα ευρήματα αυτά εξέπληξαν ακόμα και τους ίδιους τους ερευνητές.

«Η απόρριψη είναι μία πανίσχυρη εμπειρία για τους περισσότερους ανθρώπους», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Ναόμι Άιζενμπεργκ, επίκουρη καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας στο UCLA.

«Αν ρωτήσουμε έναν άνθρωπο ποια είναι μία από τις πρώτες αρνητικές εμπειρίες της ζωής του, είναι πολύ πιθανό να θυμηθεί την πρώτη φορά που τον απέρριψαν, τον επέλεξαν τελευταίο για μία ομάδα ή τον άφησαν εκτός κάποιας κοινωνικής ομάδας».

Και συνέχισε: «Ξέρουμε επίσης ότι τα συστήματα του σωματικού και του κοινωνικού πόνου είναι αλληλένδετα. Από το σημείο αυτό έως το σημείο να καταπραΰνουν τα παυσίπονα τον συναισθηματικό πόνο, η απόσταση είναι μεγάλη. Όμως αυτό έδειξε η μελέτη μας και είναι δύσκολο να το πιστέψουμε. Υποτίθεται ότι παίρνουμε παρακεταμόλη για τον σωματικό πόνο, όχι για τον κοινωνικό».

Αν και τα νέα ευρήματα θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην επινόηση μιας θεραπείας για τον έντονο ψυχικό πόνο, όπως αυτόν του πένθους, η δρ Άιζενμπεργκ λέει πως δεν θα συνιστούσε σε κανέναν να αρχίσει να παίρνει παυσίπονα έπειτα από μία τραυματική εμπειρία.

«Ο συναισθηματικός πόνος πιθανώς αποτελεί υγιή αντίδραση που προσπαθεί να μας πει να μην επαναλάβουμε την συμπεριφορά που μας πλήγωσε τόσο πολύ», εξηγεί. «Το να αμβλύνουμε πρόωρα αυτό τον πόνο, μπορεί να εμποδίσει την ανάρρωσή μας».

Τα Νέα ONLINE

Πηγή : Web Only

Διαβάστε περισσότερα...

KI OMΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ..ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ..

Φωτογραφίες σοκ!

posted by Critical Error

Δείτε το φωτορεπορτάζ του Spiegel.

Ο Μάνος, κοιμάται στους δρόμους εδώ και μήνες, αφότου έχασε τη δουλειά του και το διαμερισμά του. Τρώει ένα πιάτο σούπας στον περίβολο μιας εκκλησίας σε μια γειτονιά της Κυψέλης. Ανήκει στους "νεόπτωχους", οι οποίοι αποτελούνται από μέλη της ελληνική μέσης τάξης.

Όταν επιτέλους ανοίγει η κουζίνα στα συσσίτια, κανείς δεν φεύγει χωρίς να φάει, οι άποροι συρρέουν για ένα πιάτο φαγητό.

Όλο και περισσότερα παιδιά στην Αθήνα βασίζονται στα συσσίτια.

Δεν είναι μόνο οι "τακτικοί" που χρειάζονται κουβέρτες και ζεστά γεύματα πια, λένε οι εθελοντές.

Διαβάστε περισσότερα...

ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ...ΑΣ ΑΝΑΡΤΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΑΣ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΝΤΕΛΑΚΡΟΥΑ ..«Η Ελευθερία οδηγεί τον λαό», στον οποίο πλέον αναγράφεται και το εξής μήνυμα: «Αλληλεγγύη με την Ελλάδα»..

Πανευρωπαϊκή κινητοποίηση συμπαράστασης και αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό οργανώνεται για το Σάββατο!!!!!

Μέσω κοινωνικών δικτύων και με σύνθημα «είμαστε όλοι Έλληνες», καταβάλλεται προσπάθεια ανά τον κόσμο προκειμένου να συντονιστεί μια μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των όσων επιβάλλουν τα σκληρά μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα.

Συγκεντρώσεις αναμένεται να πραγματοποιηθούν έξω από ελληνικές πρεσβείες και προξενεία σε διάφορες Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, από το Παρίσι ως τη Ρώμη κι από το Ντίσελντορφ ως τη Μαδρίτη.

Εν τωμεταξύ, στο πλαίσιο συμπαράστασης στον ελληνικό λαό, έχει ήδη κάνει την εμφάνιση της αφίσα που επικαλείται την αυθεντία του Ντελακρουά. Συγκεκριμένα πρόκειται για τον πίνακα του γνωστού ζωγράφου «Η Ελευθερία οδηγεί τον λαό», στον οποίο πλέον αναγράφεται και το εξής μήνυμα: «Αλληλεγγύη με την Ελλάδα».

Διαβάστε περισσότερα...

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ Α΄ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

ΝΙΚΟΣ ΣΙΟΥΤΑΣ

[     Γενικές Δραστηριότητες

·         Δημιουργία πινακίδας στην τάξη με θέμα «Η παρέα μας», με τη φωτογραφία και το όνομα κάθε παιδιού. Παράλληλα, τοποθετούνται σε μεγέθυνση οι φωτογραφίες των ηρώων του βιβλίου με το όνομά τους.

·         Ακρόαση μαγνητοφωνημένων διαλόγων, τραγουδιών, συνοδευτικών κειμένων.

·         Δραματοποίηση σκηνών  και δημιουργία αυτούσιων καταστάσεων επικοινωνίας.

·         Επεξεργασία εικόνας του βιβλίου και εξαγωγή των προτάσεων ή βασικών λέξεων από αυτή. Τα παιδιά διατυπώνουν υποθέσεις για τη συνέχεια της ιστορίας ή τον πιθανό διάλογο ανάμεσα στους ήρωες. Επίσης, μπορούν να κάνουν υποθέσεις για τα συναισθήματα των ηρώων.

·         Δίνονται στις ομάδες κουτιά με φιγούρες συναισθημάτων σε ξυλάκι. Τα παιδιά διαλέγουν ποια φιγούρα ταιριάζει με τα συναισθήματα είτε κάποιου ήρωα είτε με τα δικά τους, αφού ακούσουν/διαβάσουν το κείμενο.

·         Εικονογράφηση ιστοριών ή κειμένων του βιβλίου ή άλλων και καταγραφή ατομικής πρότασης του κάθε παιδιού. Οι εργασίες μαζεύονται και δένονται σε ένα βιβλίο.

[           Δραστηριότητες εξοικείωσης με το γράμμα  και φωνολογικής επίγνωσης

1. Σχηματισμός του γράμματος που κάθε φορά διδάσκεται με τo σώμα τους, με κινήσεις στον αέρα με πλαστελίνη ή με άλλα υλικά.

2. Εντοπισμός λέξεων από το οπτικό λεξιλόγιο της τάξης που περιλαμβάνουν το γράμμα που διδάσκεται κάθε φορά π.χ. «Μμ».

3. Εντοπισμός από τους μαθητές λέξεων που περιέχουν το υπό επεξεργασία γράμμα και δημιουργία του άξονα του γράμματος. Πρόκειται για ένα κατάλογο με λέξεις που αρχίζουν ή περιέχουν το υπό επεξεργασία γράμμα σε ένα κάθετο γράμμα. Παρόμοια θα μπορούσε να ήταν το σπιτάκι του γράμματος.

4. Δημιουργία του βιβλίου του γράμματος (με κολλάζ και γραφή των λέξεων - ατομικό ή συνεργατικό).

5. Ανάλυση και σύνθεση λέξεων π.χ. «σαλάμι» , καθώς και άλλες λέξεις με «Μμ» (με  κομμένα τα γράμματα – τυπογραφείο).

6. Ανάλυση λέξεων που περιέχουν το υπό επεξεργασία γράμμα ή και τα άλλα γράμματα που διδάχτηκαν.

7. Αφαίρεση του αρχικού ή του τελικού γράμματος μιας γραμμένης λέξης και εντοπισμός διαφορών των δύο λέξεων. Ανάγνωση της καινούριας λέξης π.χ. παλάτι – αλάτι.

8. Εντοπισμός του γράμματος που διδάσκεται π.χ. το «Μμ» στα ονόματα των αγοριών ή των κοριτσιών της τάξης , καθώς και σε άλλα ονόματα του περιβάλλοντός τους.

9. Εντοπισμός γραμμάτων σε έντυπο υλικό (εφημερίδες, περιοδικά, διαφημιστικά έντυπα, επιγραφές, εξώφυλλα λογοτεχνικών βιβλίων), σε διάφορα μεγέθη και γραμματοσειρές.

10. Δημιουργικά παιχνίδια εξοικείωσης με το γράμμα ή φωνολογικής επίγνωσης:

·         Σακουλάκια – γράμματα. Ο/Η εκπαιδευτικός ρίχνει σε κάθε παιδί ένα διαφορετικό σακουλάκι-γράμμα καλώντας το κάθε παιδί να πει μια λέξη που να ξεκινά από το συγκεκριμένο γράμμα και να έχει σχέση με το μάθημα (μπορεί να παιχτεί με διάφορες παραλλαγές, π.χ. ο/η εκπαιδευτικός ρίχνει διαδοχικά το ίδιο σακουλάκι-γράμμα σε όλα τα παιδιά και πρέπει να πουν από μια διαφορετική λέξη με το γράμμα της ημέρας).

·         Τόμπολα. Η δασκάλα λέει μια λέξη και τα παιδιά σβήνουν τις συλλαβές ή τα γράμματα που πρέπει για να σχηματιστεί η λέξη.

·         Παιχνίδι - Το στεφάνι. Τα παιδιά τρέχουν γύρω από το στεφάνι με τη συνοδεία μουσικής. Μόλις η μουσική σταματήσει σταματούν κι αυτά μπροστά από μια λέξη την οποία στη συνέχεια καλούνται να διαβάσουν ή να αναγνωρίσουν με διάφορους τρόπους, π.χ. Ποιο είναι το πρώτο της γράμμα ή αν περιέχει ένα συγκεκριμένο γράμμα κλπ.

11. Παζλ εικόνας και λέξης – Αντιστοίχιση εικόνας και λέξης ή τα παιδιά κόβουν και κολλούν την κατάλληλη εικόνα δίπλα από την κατάλληλη λέξη.

12. Ομαδικά παζλ (με τη συμμετοχή ολόκληρης της τάξης)

Ø      εικόνας – λέξης

Ø      εικόνας ή λέξης με άρθρο

Ø      ζευγάρωμα λέξεων που δημιουργήθηκαν με τις ίδιες συλλαβές (π.χ. σώμα, μασώ)

13. Τα παιδιά λένε το όνομά τους ή άλλες λέξεις ρυθμικά, χωρίζοντάς τις σε συλλαβές.

14. Επανάληψη λέξης, παραλείποντας κάποια από τις συλλαβές ή παραλείποντας τον πρώτο ήχο της λέξης.

15. Ασκήσεις φωνολογικής επίγνωσης. Αλλαγή κατάληξης ή τόνου ή αρχικής συλλαβής σε μια λέξη:

Π.χ. λεμόνι – λεμονιά – λεμόνια

        σαλάμι – καλάμι

         παλάτι – αλάτι

16. Εντοπισμός άλλων λέξεων που αρχίζουν με τον ίδιο ήχο ή τον περιέχουν.

17. Αλλαγή γράμματος ή συλλαβής σε λέξεις γνωστές και δημιουργία καινούριων λέξεων π.χ. αχ – χα, λάμπα- μπάλα.

18. Πρόσθεση ή αφαίρεση γραμμάτων ή συλλαβών π.χ. κάπα – καπάκι, σέλα – κασέλα.

19. Αντιστροφή γραμμάτων ή συλλαβών και παραγωγή «λέξεων» με ή χωρίς νόημα π.χ. γάλα – λάγα.

20. Εντοπισμός λέξεων που κρύβονται μέσα σε άλλες π.χ. παλάτι – αλάτι

21. Ετοιμασία καταλόγων με λέξεις που περιέχουν ή αρχίζουν ή τελειώνουν με ένα συγκεκριμένο γράμμα.

22. Ανάλυση και σύνθεση λέξεων σε συλλαβές και γράμματα (καρτελοθήκη, τυπογραφείο τάξης ή ατομικό τυπογραφείο). 

23. Παιχνίδια με δακτυλόκουκλες  όπου κάθε δάκτυλο αντιπροσωπεύει και μία συλλαβή ή γράμμα και σύνθεση λέξεων και απλών φράσεων.

[           Δραστηριότητες εξοικείωσης με το βασικό λεξιλόγιο - ορθογραφίας

1. Παιχνίδι με τον κροκόδειλο. Ο κροκόδειλος τρώει ανακατεμένα κάποιες λέξεις του κειμένου και διαβάζονται προτού τις φάει.

2. Η μυστική πρόταση του κύριου Μπερδεμένου. Ο κύριος Μπερδεμένος δείχνει ανακατεμένα λέξεις οι οποίες δημιουργούν μια νέα πρόταση (μπορεί να είναι και αστεία) και τα παιδιά καλούνται να τη διαβάσουν.

3. Ο Πινόκιο διαβάζει προτάσεις του κειμένου. Ανάλογα αν είναι σωστά αυτά που διαβάζει τα παιδιά χειροκροτούν ή κτυπούν το θρανίο τους.

4. Το τρενάκι. Πάνω στα βαγόνια του τρένου, υπάρχουν λέξεις, που δημιουργούν μια πρόταση. Τα βαγόνια σπάζουν και οι μικροί μηχανικοί ξαναφτιάχνουν την πρόταση (ΥΡΑ).

5. Ο Άκης Οκταποδάκης μεταφέρει κάποιες εικόνες και τα παιδιά τον βοηθούν να τις βάλει στις αντίστοιχες λέξεις του κειμένου.

6. Δασκάλα και παιδιά αριθμούν τις προτάσεις του κειμένου. Κατόπιν κάποια παιδιά ρίχνουν ζάρι και διαβάζουν την πρόταση με τον τυχερό αριθμό.

7. Τα παιδιά εργάζονται ατομικά ή ομαδικά και σχηματίζουν λέξεις του βασικού λεξιλογίου ή καινούριες λέξεις προσθέτοντας συλλαβές σε δοσμένο λεξιλόγιο ή ενώνοντας  συλλαβές ή/και γράμματα.

8. Τα παιδιά καλούνται να διαβάσουν κάποιες προτάσεις που τους δείχνει η δασκάλα, μετά από αντικατάσταση των σημείων στίξης. Μέσα από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα τα παιδιά παρατηρούν και σχολιάζουν τη διαφοροποίηση που προκύπτει από την αλλαγή των σημείων στίξης.

9.Παιχνίδι - Το στεφάνι. Τα παιδιά τρέχουν γύρω από το στεφάνι με τη συνοδεία μουσικής. Μόλις η μουσική σταματήσει σταματούν κι αυτά μπροστά από μια λέξη την οποία στη συνέχεια καλούνται να διαβάσουν ή να αναγνωρίσουν με διάφορους τρόπους, π.χ. Ποια παιδιά στέκονται μπροστά από μια λέξη που δείχνει πουλί, φαγητό, παιχνίδι κλπ.

10. Μέσα από κρυπτόλεξα ή σταυρόλεξα τα παιδιά ανακαλύπτουν και παράλληλα εξασκούνται με το βασικό λεξιλόγιο του μαθήματος.

11. Τα παιδιά σχηματίζουν λέξεις του βασικού λεξιλογίου ή τη λέξη της ορθογραφίας μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες συμπλήρωσης γραμμάτων ή συλλαβών.

12. Παιχνίδι τύπου τόμπολας. Τα παιδιά ακούνε από τον/την εκπαιδευτικό διάφορες λέξεις και όποτε ακούσουν κάποια λέξη που περιέχει η κάρτα τους την καλύπτουν. (Παραλλαγή: Η κάρτα περιλαμβάνει εικόνες αντί λέξεις. Ο/Η εκπαιδευτικός γράφει στον πίνακα λέξεις διαδοχικά και τα παιδιά καλύπτουν την εικόνα της λέξης που εντοπίζουν στην κάρτα τους).

13. Παιχνίδι – ταχυδρόμος. Ένα παιδί υποδύεται τον ταχυδρόμο και μοιράζει γράμματα σε όλη την τάξη (ένα φάκελο σε κάθε θρανίο). Σε κάθε φάκελο υπάρχουν δύο καρτέλες (μία για κάθε παιδί) με μία λέξη στην καθεμιά. Κάθε ζευγάρι διαβάζει τις λέξεις του. Όποιοι διπλανοί έχουν τις ίδιες λέξεις κερδίζουν. Μπορεί να παιχτεί με διάφορες παραλλαγές.

Δραστηριότητες παραγωγής λόγου και δημιουργικής γραφής

1. Παιχνίδι δημοσιογράφος. Ένα παιδί κάνει το δημοσιογράφο και απευθύνει ερωτήσεις σχετικά με το κείμενο, την πρόταση ή λέξεις.

2. Η κυρία Αντίθετη. Δείχνει μια λέξη και τα παιδιά καλούνται να βρουν την αντίθετή της.

3. Ο κύριος Συνώνυμος. Δείχνει μια λέξη και τα παιδιά καλούνται να βρουν τη συνώνυμή της και να την αντικαταστήσουν.

4. Σύνθεση ιστορίας, με αφορμή και το κείμενο «Ιστορίες» του βιβλίου (εικόνα – πρόταση ή λέξεις γνωστές):

Ø      Το ταξίδι των χελιδονιών

Ø      Τι είδε ο παπαγάλος

Ø      Η ιστορία του ιπποπόταμου

Ø      Η παράσταση του Καραγκιόζη

Ø      Χάθηκε η γάτα

5. Δημιουργία εξώφυλλου παραμυθιού (Τίτλος- εικονογράφηση)

6. Συμπλήρωση λέξεων σε κείμενο.

7. Συμπλήρωση λέξεων σε κείμενο όταν δίνονται οι λέξεις δίνονται εικονογραφημένες.

8. Δημιουργία λίστας με δοσμένες ερωτήσεις:

Ø      Τι τρώει ο παπαγάλος;

Ø      Τι τρώει η Τιτίνα η κότα;

Ø      Τι πουλά ο πωλητής;

Ø      Τα έχει το πακέτο;

Ø      Τα αγαπημένα μου γλυκά.

Ø      Οι ήρωες του θεάτρου Σκιών

Ø      Από ποια ζώα ζητά ο σκύλος την ουρά τους;

9. Γραφή τραγουδιών ή δίστιχων ή αινιγμάτων με αφορμή το κείμενο της ημέρας.

10. Συμπληρωματικά κείμενα (Δημιουργία από το δάσκαλο παράλληλων κειμένων βασισμένων στο κείμενο της ημέρας ή στο δευτερεύον κείμενο).

11. Αλλαγή του τέλους της ιστορίας. Αλλαγή της αρχής της ιστορίας.

12. Αναδιήγηση της ιστορίας από τη μεριά άλλου ήρωα.

13. Χρήση λέξεων – κλειδιά και ανασύνθεση της πλοκής του κειμένου ή σύνθεση νέων ιστοριών.

14. Σταυρόλεξα ή Κρυπτόλεξα

Ø      Ήρωες του Καραγκιόζη

Ø      Φρούτα

Ø      Ζώα

15. Ετοιμασία απλών χρηστικών κειμένων:

Ø      Πρόσκληση

Ø      Επιγραφή

Ø      Λίστες

Ø      Ανακοίνωση

Ø      Ευχετήρια κάρτα

16. Δημιουργία ατομικών ή ομαδικών συλλογών:

Ø      Γλωσσοδέτες

Ø      Παροιμίες

Ø      Αινίγματα

Ø      Δίστιχα

17. Παιχνίδια εξοικείωσης και διαισθητικής αντίληψης των γραμματικών φαινόμενων:

Ø      Το σπίτι ή το κουτί του ο- αρσενικό

Ø      Το σπίτι ή το κουτί του η- θηλυκό

Ø      Το σπίτι ή το κουτί του το- ουδέτερο

18. Το κείμενο διαβάζεται χωρίς τίτλο και τα παιδιά εισηγούνται τους δικούς τους.

19. Διαφορετικές προτάσεις του κειμένου του τύπου ΥΡΑ ενώνονται σε μια με τη χρήση του «και».

20. Το συνοδευτικό κείμενο παρουσιάζεται και διαβάζεται μεγαλόφωνα από τη δασκάλα. Μετά, παρουσιάζεται δεύτερη διαφάνεια στην οποία μπορεί να λείπουν λέξεις, γράμματα ή το υπό έμφαση γραμματικό φαινόμενο. Τα παιδιά καλούνται να τα συγκρίνουν και να τα συμπληρώσουν. Σε επόμενο στάδιο, μπορούν να δημιουργήσουν και νέο κείμενο που προκύπτει από τις αλλαγές στις λέξεις. Το συνοδευτικό κείμενο, στόχος του οποίου είναι να χαλαρώσει τα παιδιά, μπορεί να εικονογραφηθεί ή να μελοποιηθεί.

Διαβάστε περισσότερα...

ΣΤΑΣΗ ...ΛΑΜΠΡΑΝΤΟΡ!!

του ΝΙΚΟΥ ΣΙΟΥΤΑ

Ένα πανέξυπνο λαμπραντόρ, που έχασε το αφεντικό του, πήρε μόνο του το τρένο για να γυρίσει στο σπίτι

Όταν ο Αρτσι, ένα μαύρο λαμπραντόρ, έχασε το αφεντικό του σε απομακρυσμένο σιδηροδρομικό σταθμό της Σκοτίας έδειξε την υπεροχή της καταγωγής του και της καλής του εκπαίδευσης, πηδώντας στο πρώτο τρένο που θα τον οδηγούσε το ταχύτερο δυνατόν στο σπίτι του. Όχι μόνο πήρε το σωστό τρένο αλλά κατέβηκε και στο σωστό σταθμό, γράφουν οι βρετανικές εφημερίδες.

"Είναι πολύ έξυπνος σκύλος. Καθώς δεν με έβρισκε, μπήκε απλώς στο σωστό τρένο για να γυρίσει στο σπίτι μας. Το είχε κάνει και στο παρελθόν. Ήμουν σίγουρος ότι ο Αρτσι ήξερε ποιο ήταν το τρένο που θα τον γύριζε στο σπίτι", δήλωσε περιχαρής ο κύριός του.

Οι κάμερες παρακολούθησης του σταθμού είχαν καταγράψει τον υπομονετικό σκύλο που περίμενε αρκετή ώρα το αφεντικό του, ενώ πρόσεχε για την άφιξη του κατάλληλου τρένου με τον οποίο θα γύριζε σπίτι. Πηδώντας μέσα στο τρένο, κατέβηκε από αυτό 12 λεπτά αργότερα, προς μεγάλη έκπληξη του υπαλλήλου των σιδηροδρόμων Ντέρεκ Χοπ. "Υπήρχε ελεγκτής στην αποβάθρα μαζί με τον Αρτσι που έλεγε ότι ο σκύλος είχε επιβιβαστεί χωρίς εισιτήριο", ανέφερε.

Δύο αστυνομικοί, το κλειστό σύστημα παρακολούθησης και αρκετοί σιδηροδρομικοί υπάλληλοι επιβεβαίωσαν το περιστατικό.

Διαβάστε περισσότερα...

H ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ

γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΙΟΥΤΑΣ ΔΡ. ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

            Η εικονογράφηση των μύθων και των παραμυθιών συνηθιζόταν και κατά τους αρχαίους χρόνους με στόχο την προβολή των χαρακτηριστικών τους στοιχείων. Σήμερα στην εποχή της virtual reality, η εικόνα έχει εξελιχθεί σε κατεξοχήν επικοινωνιακό μέσο και ενδιαφέρει άμεσα την εικονογράφηση των παραμυθιών, μια και αναφέρονται και στα παιδιά της προσχολικής ηλικίας, που δεν γνωρίζουν ανάγνωση και μαθαίνουν αλλά και φαντασιώνονται μέσα από τις εικόνες, ειδικά όταν τα παραμύθια δεν έχουν λόγια παρά μόνο εικονογράφηση. Το παιδί μπορεί με την επίδειξη των εικόνων και μόνο να αφηγηθεί ένα παραμύθι στους φίλους του ή στο σχολείο του (Αναγνωστόπουλος 1997, σ. 215).

----------------------------------

     Οι λειτουργίες καθώς και οι σφαίρες δράσης αποτέλεσαν το κατάλληλο υλικό για τον Creimas, ο οποίος έχοντας ως άξονα στήριξης τη μορφολογία του παραμυθιού (Morphology of the Folktale) του Ρώσου μελετητή καθώς και το βιβλίο του καθηγητή της αισθητικής στη Σορβόννη Souriau, Les Deux Cent Mille Situations dramatiques δημιούργησε το δικό του μοντέλο. Ο Creimas ξεκίνησε με μια ανατροπή της αρχικής κατάστασης παραβλέποντας τη διαδικασία σύγκρουσης των φύλων.

            Οι εικόνες αναπαριστούν πρόσωπα και πράγματα που δεν είναι παρόντα και έχουν διαχρονικότητα, συνιστούν μάλιστα έναν ιδιαίτερο κώδικα επικοινωνίας με διεθνή εμβέλεια σε αντίθεση με το γλωσσικό κώδικα που υπόκειται σε περιορισμούς. Η παιδική ψυχή μέσω του εικονογραφημένου παραμυθιού γίνεται δέκτης των εικονικών αναπαραστάσεων τις οποίες εναποθέτει και φυλάσσει στο υποσυνείδητό της, αυτό με τη σειρά του εμπλουτίζει γόνιμα και δημιουργικά τη φαντασία. Το παιδί παρατηρεί τις εικόνες, τις επεξεργάζεται, προσθέτει καινούρια στοιχεία, συνομιλεί με αυτές και εκφράζει ποικίλα συναισθήματα ευχάριστα ή δυσάρεστα. Κάποιες φορές το παιδί δημιουργεί δικές του ιστορίες που δεν έχουν άμεση συνάφεια με το παραμύθι αλλά παρόλα αυτά αντιστοιχούν στις εικόνες, όπως εκείνο τις αντιλαμβάνεται.

            Οι καλοί ήρωες παρουσιάζονται ως νέοι και όμορφοι και ζουν σε μέρη φωτεινά, ενώ οι κακοί παρουσιάζονται ως σκληροί, αγριωποί, άσχημοι και μαυριδεροί και ζουν μέσα σε σπηλιές ή σε μέρη σκοτεινά, συντροφιά με τέρατα και δηλητηριώδη βότανα. Ο ήρωας – πρωταγωνιστής μέσα από την εικονογράφηση προβάλλει δυνατός και ικανός να συντρίψει τους εχθρούς του και να επιβληθεί οριστικά στο τέλος του παραμυθιού. Έτσι μέσα από την εικονογράφηση το παιδί αναζητώντας κάποιο πρότυπο εξιδανικευμένο υποδύεται συχνά ρόλους, που δε θα έπαιζε ποτέ στη ζωή του. Με τις φαντασιώσεις αλλά και με άλλους τρόπους έκφρασης το παιδί υπερβαίνει τα όρια του πραγματικού και εισχωρεί στον κόσμο της φαντασίας, αισθάνεται βιολογικά απελευθερωμένο και παντοδύναμο. Αυτή η σύγχυση πραγματικού-εξωπραγματικού προσφέρει στο παιδί έστω και βραχυπρόθεσμα ένα είδος μετουσίωσης, λύτρωσης και φυγής από την πραγματικότητα που βιώνει στην πραγματική του ζωή. Η παιδική φαντασία απρόσκοπτη επιλύει ακόμη και τα πλέον δυσεπίλυτα προβλήματα που υπερνικά και τα πλέον αξεπέραστα εμπόδια, άλλοτε μόνη της και άλλοτε με τη βοήθεια τρίτων.

            Στα παλιά παραμύθια πέρα από τα υπαρκτά όντα έμψυχα και άψυχα υπάρχουν και τα εξωλογικά και υπερφυσικά. Και στα σύγχρονα παραμύθια υπάρχουν όντα, τα οποία απλά έχουν αλλάξει μορφή και χώρο δράσης, είναι οι εξωγήινοι, οι ιπτάμενοι δίσκοι, περίεργα όντα από τον Άρη. Το παιδί είναι δεκτικό σε καθετί καινούριο που θα συναντήσει, μάλιστα στην προσπάθειά του να γίνει ήρωας δε θα διαστάσει να ζητήσει τη συνδρομή αυτών των «φανταστικών όντων», να εισέλθει στον κόσμο τους και να βιώσει την ακατανίκητη δύναμή τους. Σ’ αυτό συμβάλλει καθοριστικά η εικονογράφηση, η οποία παρουσιάζει τα πρόσωπα και τα πράγματα πολύ διαφορετικά απ’ αυτά που βλέπει το παιδί στην καθημερινότητά του: πελώρια μάτια που εποπτεύουν τα πάντα, στόμα που εξαπολύει φωτιά, σώμα ογκώδες και φοβερό, χρώματα παράξενα. Πλάι στέκεται ο ήρωας που, αν και μικροσκοπικός, διαθέτει ένα μοναδικό προτέρημα που τον κάνει ξεχωριστό: την ευφυΐα, και παρατηρεί εξονυχιστικά τον αντίπαλό του, μέχρι να ανακαλύψει το αδύνατο σημείο του, την αχίλλειο πτέρνα του, και να τον πλήξει καίρια και αποφασιστικά.

            Το πρωταρχικό στοιχείο της εικόνας που θα κεντρίσει την προσοχή του παιδιού είναι τα χρώματα, αυτά προκαλούν συναισθήματα αρνητικά και θετικά ανάλογα με τον ψυχισμό του κάθε παιδιού. Τα φωτεινά και καθαρά χρώματα είναι τα καλύτερα σύμφωνα με έρευνες, γιατί προκαλούν στα παιδιά χαρά, ψυχική ευφορία, συγκίνηση, ευχαρίστηση. Αντίθετα τα σκούρα και σκοτεινά χρώματα ή μπλε με ελάχιστο κόκκινο θα προκαλέσουν φόβο, αγωνία, απαισιοδοξία αλλά και μυστήριο, καθώς οι μορφές είναι δυσδιάκριτες. Τα πολύ απαλά χρώματα: ροζ, σιελ, μπεζ, εκρού, άλλοτε μπορεί να περάσουν απαρατήρητα και άλλοτε να προκαλέσουν ευχαρίστηση ή αποστροφή (Μαγουλιώτης, 1998 σ. 178-181   ).

            Τα παιδιά διασκεδάζουν με την εξπρεσιονιστική εικονογράφηση αλλά τους αρέσουν και οι σουρεαλιστικές εικόνες καθώς γίνονται αντιληπτές με τα μάτια της ψυχής, μια και εκφράζουν κρυφές επιθυμίες, όνειρα και φαντασιώσεις που βρίσκονται στα μύχια του υποσυνείδητου. Η αφηρημένη ζωγραφική εικονογράφηση, που δεν παρουσιάζει συγκεκριμένες μορφές και αντικείμενα, πολλές φορές ερεθίζει την παιδική φαντασία ώστε να δημιουργεί νέες εικόνες. Υπάρχουν φορές που οι εικόνες γεννούν ψευδαισθήσεις και πολλά παιδιά αισθάνονται την επιθυμία να της ψηλαφίσουν.

Διαβάστε περισσότερα...

ΜΗ ΔΙΣΤΑΖΕΤΕ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΕΝΑ ΣΚΥΛΑΚΙ....ΕΝΑ ΓΑΤΑΚΙ ...ΕΝΑ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ...

γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΙΟΥΤΑΣ  DR. ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Κατ΄ αρχή η απάντησή μας είναι ΝΑΙ!!!

Αφού πρώτα εξηγήσουμε στο παιδί μας τις υποχρεώσεις τις οποίες θα αναλάβει ή θα μοιραστεί μαζί μας. Ακόμη θα πρέπει να του γνωρίσουμε τους κανόνες συμβίωσης και  τις ιδιαιτερότητες του  ζώου που πρόκειται να φέρουμε στο σπίτι μας. Σαν καλύτερη ηλικία από την οποία μπορεί να αποκτήσει ένα παιδί ένα ζώο στο σπίτι θεωρούμε τη σχολική ηλικία των 6-7 ετών.

Κι ερχόμαστε να αιτιολογήσουμε το αρχικό μας κατηγορηματικό ΝΑΙ στην απόκτηση ενός ζώου .

Το παιδί γίνεται :

Περισσότερο υπεύθυνο.

Αναπτύσσεται πιο σωστά ο κοινωνικοσυναισθηματικός τομέας.

Μαθαίνει στη φιλία.

Διαχειρίζεται καλύτερα τις επιθυμίες του και τα «θέλω» του.

Αποβάλλει τον εγωκεντρισμό του.

Περιορίζει το άγχος του.

Και τέλος τα ζώα δημιουργούν θετικά συναισθήματα που θα το βοηθήσουν στη μετέπειτα ζωή του

Διαβάστε περισσότερα...

Ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΙΟΥΤΑΣ DR. ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΙΔΙΚΟΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ

Ο καλός εκπαιδευτικός μπορεί να δώσει στους μαθητές του πολλές απαντήσεις σε ερωτήσεις.

Ο αποτελεσματικός εκπαιδευτικός βοηθάει τους μαθητές του να βρουν μόνοι τους τις απαντήσεις.

Ο καλός εκπαιδευτικός γνωρίζει ότι οι μαθητές του πρέπει να είναι υπεύθυνοι, δίκαιοι και τίμιοι.

Ο αποτελεσματικός εκπαιδευτικός γνωρίζει ότι η υπευθυνότητα και η τιμιότητα είναι αξίες και μεταδίδονται σε επίπεδο πράξεων και όχι λόγων.

Ο καλός εκπαιδευτικός προσπαθεί να διατηρήσει τον έλεγχο των μαθητών του.

Ο  αποτελεσματικός εκπαιδευτικός προσπαθεί να εμπνεύσει τους μαθητές του και να επικοινωνήσει σε επίπεδο συναισθήματος.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΟΚΕΜΟΝ

γράφει
οΝΙΚΟΣ ΣΙΟΥΤΑΣ - DR. ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Γενικά στοιχεία για τα Πόκεμον

            Προς τα τέλη του 1998, η αμερικανική εταιρεία Nintendo και αρκετοί εμπορικοί συνεργάτες της κυκλοφόρησαν τα Πόκεμον στην ιδιαίτερα επικερδή παιδική αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα Πόκεμον  πήραν το όνομά τους από τις λέξεις «pocket monster», δηλαδή « τερατάκια τσέπης»,  και εξελίχθηκαν σε μια κολοσσιαία επιχείρηση στο χώρο των  μέσων μαζικής ενημέρωσης και των παιδικών καταναλωτικών προϊόντων, ξεκινώντας αρχικά με την παρουσίαση μιας σειράς από 150 χαρακτήρες - ήρωες, που μάχονταν μεταξύ τους. ( Thompson,1999)

            Πριν φτάσουν στην Αμερική, τα Πόκεμον είχαν ήδη γνωρίσει τεράστια εμπορική επιτυχία στην Ιαπωνία, αρχίζοντας την ανοδική τους πορεία από δύο εκπομπές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και μια μεγάλη σειρά παραγωγής:  παιχνιδιών για την κονσόλα Nintendo GameBoy. Σε πολύ όμως σύντομο χρονικό διάστημα από τη στιγμή που προβλήθηκε η τηλεοπτική εκπομπή στην Αμερική , εκτοξεύτηκε στην πρώτη θέση τηλεθέασης των παιδικών προγραμμάτων, ενώ οι κασέτες των Πόκεμον για GameBoy εξαντλήθηκαν πιο γρήγορα από οποιοδήποτε άλλο προϊόν της Nintendo (Orecklin, 1999), οδηγώντας στην παραγωγή των πιο πετυχημένων συνοδευτικών προϊόντων στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών (Frauenfelder, 2001).

 Η αρχική αυτή εμπορική επιτυχία συνεχίστηκε σε ακόμη πιο έντονους ρυθμούς, με την κυκλοφορία τριών κινηματογραφικών ταινιών με θέμα τα Πόκεμον, ένα παιχνίδι ανταλλαγής καρτών, αρκετά παιχνίδια για την κονσόλα Nintendo 64, πολλές βιντεοκασέτες, περιοδικά και μια ατέλειωτη σειρά από προϊόντα με την ονομασία των Πόκεμον.(Barger, Sullivan, 2000)

 Μετά την αρχική επιτυχία  του προϊόντος στην Αμερική, η σειρά επεκτάθηκε αμέσως στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τη Λατινική Αμερική και σε άλλα μέρη της Ασίας και όλοι μιλούσαν για το φαινόμενο των Πόκεμον. Το 2001, η τηλεοπτική εκπομπή Πόκεμον μεταδιδόταν ήδη σε 105 χώρες και σε 70 διαφορετικές γλώσσες.

Η ιδιαίτερη αγάπη των παιδιών για τα Πόκεμον κατάφερε να προκαλέσει έκπληξη ακόμα και στους ίδιους τους παραγωγούς του κλάδου. Στο αποκορύφωμα της μανίας, τα Χριστούγεννα του 2000, οι τιμές για τις πιο σπάνιες κάρτες ανταλλαγής έφτασαν σε εξωφρενικές τιμές στις ιστοσελίδες του διαδυκτίου, ενώ τα εισιτήρια για την πρώτη ταινία εξαντλήθηκαν πολύ γρήγορα, καθώς συνοδεύονταν και από μια διαφημιστική συλλεκτική κάρτα. (Sutcliffe,  2000)

Στον πρώτο τους χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες (1999), οι πωλήσεις των προϊόντων Πόκεμον άγγιξαν το ένα δισεκατομμύριο δολάρια (Chua-Eoan & Larimer, 1999). Μέχρι το 2002  η εταιρεία είχε παραχωρήσει άδεια χρήσης σε 800 εταιρείες (χωρίς να υπολογίζονται οι αντίστοιχες στην Ασία) προωθώντας έτσι  χιλιάδες προϊόντα με θέμα τα Πόκεμον στην παγκόσμια αγορά. Η μανία των παιδιών ανάγκασε αρκετά σχολεία σε ολόκληρο τον κόσμο να απαγορεύσουν στα παιδιά να φέρνουν μαζί τους τις κάρτες και τα παιχνίδια τους, ενώ οι δάσκαλοι διαπίστωσαν ότι οι συνεχείς ανταλλαγές και το παιχνίδι με τα Πόκεμον αποσπούσαν το ενδιαφέρον των παιδιών από το μάθημα. Στο τέλος, αρκετοί διευθυντές αντιμετώπισαν προβλήματα κλοπών και εκφοβισμού που αφορούσαν τα Πόκεμον. Πολλοί άλλοι προσπάθησαν επίσης να εκμεταλλευτούν οικονομικά τη νέα μανία των παιδιών. Αρκετά εμπορικά καταστήματα δημιούργησαν κέντρα ανταλλαγής και φιλοξένησαν εβδομαδιαίες «βραδιές Πόκεμον» επιτρέποντας στις οικογένειες να απολαμβάνουν το φαγητό τους και να ανταλλάσσουν συλλεκτικά είδη.(Davenport, 1999)

 Η μεγάλη δημοτικότητα και τα απίστευτα κέρδη, που απέφερε, χάρισαν στα Πόκεμον πρωτοσέλιδα στους New York Times, το περιοδικό Time,  την εφημερίδα The New Yorker και σε άλλες εφημερίδες όλου του κόσμου , προκαλώντας το γενικό ενδιαφέρον του κοινού. Ο τύπος δημοσίευσε εκτενή ρεπορτάζ  για την αγάπη των παιδιών προς τα Πόκεμον και ειδικά κατά το αποκορύφωμα της μανίας, τα Χριστούγεννα του 2000.

 Τα περιοδικά ανέφεραν ακόμα και κρούσματα παιδικής βίας που σχετίζονταν με τα Πόκεμον, όπως η περίπτωση ενός 10χρονου που πλαστογράφησε κάρτες  χρησιμοποιώντας τον εκτυπωτή του ηλεκτρονικού υπολογιστή του και ενός 12χρονου που μαχαίρωσε ένα συνομήλικό του, όταν φιλονίκησαν για τα συλλεκτικά Πόκεμον (Chua-Eoan & Larimer, 2000).

 Αρκετές οργανώσεις προστασίας των παιδιών, ομάδες γονέων και  παιδαγωγοί εξέφρασαν την ανησυχία τους για το πάθος των παιδιών, ισχυριζόμενοι ότι  παρουσίαζαν μια όχι και τόσο φυσιολογική, εθιστική συμπεριφορά. Οι οργανώσεις αυτές προχώρησαν αποδίδοντας ευθύνες στους δημιουργούς των Πόκεμον για εμπορική εκμετάλλευση της παιδικής αθωότητας αναφέροντας ότι οι πληθωριστικές τιμές των προϊόντων  ισοδυναμούσαν με πράξεις εκβιασμού (  Solomon, 1999)

   Παρότι οι οργανώσεις αυτές εξέφραζαν ανησυχίες ότι τα Πόκεμον θα αποτελούσαν μία νέα απειλή για τα παιδιά, στην πραγματικότητα οι καταναλωτικές συνήθειες ήταν κατεξοχήν διαδεδομένες στον παιδικό πληθυσμό και  μάλιστα πολύ πριν την εμφάνιση των  Πόκεμον. Οι Power Raintzers, the Mickey Mouse Club αποτελούν μερικές μόνο από τις περιπτώσεις στα ΜΜΕ και τα διαφημιστικά προϊόντα, που κατάφεραν με μεγάλη επιδεξιότητα να αιχμαλωτίσουν τη φαντασία των παιδιών και να αναγκάσουν τους γονείς να αγοράσουν τα προϊόντα που τους ζητούσαν επιτακτικά τα παιδιά τους. ( Englehardt, 1986, Kunkel, 1988).

Ωστόσο τα Πόκεμον ήταν ένα μοναδικό φαινόμενο, με την έννοια ότι ήταν απίστευτα αποτελεσματικά και διείσδυσαν πολύ γρήγορα στην αγορά. Είναι βέβαιο ότι σε όλες αυτές τις περιπτώσεις που εμφανίζονται ξαφνικές «μανίες κατανάλωσης», αυτές προκύπτουν μετά από ενδελεχώς  σχεδιασμένες στρατηγικές μάρκετινγκ, όμως η διανομή των εμπορικών μηνυμάτων των Πόκεμον από τα κανάλια των μέσων ήταν πραγματικά πρωτόγνωρη στα χρονικά. Επιπλέον τα προϊόντα ήταν προσεκτικά σχεδιασμένα, ώστε να μορφοποιούν  την καταναλωτική κουλτούρα που κέντριζε την επιθυμία των παιδιών να θέλουν να αποκτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα.(Burby, 1999)

 Όπως και άλλα τηλεοπτικά προγράμματα που απευθύνονται στις νεαρές ηλικίες, έτσι και η σειρά Πόκεμον ήταν στην ουσία ένα «διαφημιστικό  διάρκειας τριάντα λεπτών» που προωθούσε μια σειρά προϊόντων, μέσα από ιστορίες που βασίζονταν στους χαρακτήρες και παρέπεμπαν στα παιχνίδια. Στην τηλεοπτική σειρά ένα 10χρονο αγόρι με το όνομα Ας, οι δύο ανθρώπινοι φίλοι του, η Μίστι, ο Μπροκ, και το αγαπημένο Πόκεμον του Ας – ένα τρυφερό, κίτρινο πλασματάκι ο Πίκατσου – ταξιδεύουν αναζητώντας τα Πόκεμον, που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί. Τα Πόκεμον αυτά ήταν αρχικά 150 (και τελικά σήμερα υπερβαίνουν τα 300) «είδη» που σύμφωνα με την εκπομπή πρέπει να αιχμαλωτίζονται, να φροντίζονται και να εκπαιδεύονται από τους ανθρώπους «εκπαιδευτές Πόκεμον», για να μπορούν να εξελιχθούν σε μεγαλύτερα και ισχυρότερα τέρατα. Ωστόσο τα προϊόντα ήταν καλύτερα από αυτά που συνόδευαν προηγούμενες εκπομπές, επειδή χρησιμοποίησαν ασφαλώς πρωτοποριακούς και καινοτόμους τρόπους, για να προσεγγίσουν τα παιδιά με σύμβολο τη φράση «Gotta catch ‘em all!» («Πρέπει να τα πιάσεις όλα!») που ωθούσε συνέχεια τα παιδιά να προσπαθούν να διευρύνουν τις συλλογές τους με προϊόντα Πόκεμον. (Hunter, 2000)

Έχοντας τόσα πολλά είδη να συλλέξουν τα παιδιά, έπρεπε να τα παρακολουθούν και να αγοράζουν όλο και περισσότερα βιντεοπαιχνίδια με τα Πόκεμον (καθώς σε κάθε κασέτα υπήρχαν διαφορετικά), περισσότερες κάρτες ανταλλαγής και περισσότερες φιγούρες, για να μεταβληθούν σε «μεγάλους εκπαιδευτές ». Το σημαντικότερο είναι ότι τα μέσα και τα προϊόντα των Πόκεμον, υποστηρίζονταν από ένα ευρύ δίκτυο μέσων προώθησης, διαφήμισης και στρατηγικών μάρκετινγκ, που έφτανε στα παιδιά από πολλαπλές γωνίες. Η πυκνότητα του δικτύου προώθησης που δημιούργησε το πολυπλόκαμο εμπορικό μάρκετινγκ των Πόκεμον  ήταν τέτοιο, που τα παιδιά ήταν σχεδόν αδύνατο να την αποφύγουν στα χρόνια της ακμής τους.

            Η μοναδική στον κόσμο περίπτωση των Πόκεμον δεν αφορούσε όμως αποκλειστικά τον καταναλωτισμό.  Αφορούσε και τη διαμόρφωση ενός μικρόκοσμου για τα παιδιά, που θα δημιουργούνταν εν μέρει απ’ αυτά τα ίδια. Οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι δημοσιογράφοι και ακόμη και οι κριτικοί των ΜΜΕ δεν μπορούσαν να μην παρατηρήσουν ότι τα παιδιά ανέπτυσσαν τη δική τους κουλτούρα Πόκεμον, με δική της φρασεολογία, κοινές γνώσεις μεταξύ τους, ιεραρχίες αξιών και σύμβολα κύρους. Τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά στο μικρόκοσμο των Πόκεμον: οργάνωναν συναντήσεις με συνομήλικους, αντάλλασσαν κάρτες, συζητούσαν στρατηγικές και δημιουργούσαν δικές τους μορφές παιχνιδιού. Δεν ήταν λοιπόν παθητικοί λήπτες των μηνυμάτων των ΜΜΕ, αλλά συμμετείχαν ενεργά, εφαρμόζοντας τα μηνύματα αυτά στον πραγματικό κόσμο.

            Η αδιαμφισβήτητη δημοτικότητα, που έχαιραν τα Πόκεμον, έδειχνε ότι η συγκεκριμένη εταιρεία προϊόντων δεν απέβλεπε απλά σε οικονομικά οφέλη, αλλά εισχωρούσε ολοένα και πιο βαθιά στην καθημερινή ζωή των παιδιών. Σε ολόκληρο τον κόσμο, σε σχολεία, σε σπίτια και δημόσιους χώρους  τα παιδιά μιλούσαν συνεχώς για τα Πόκεμον,  αντάλλασσαν κάρτες, παρακολουθούσαν  κινούμενα σχέδια και φορούσαν ρούχα με τους αγαπημένους τους ήρωες. Ήταν προφανές ότι τα Πόκεμον δεν ήταν απλά μια μορφή ψυχαγωγίας για το νεαρό πληθυσμό, αλλά ένας νέος μικρόκοσμος με ειδικές γνώσεις, που έδινε τη δυνατότητα αφενός της ταύτισης με μια ευρύτερη ομάδα και αφετέρου τη χαρά της επικοινωνίας με όσους συμμετείχαν  ενεργά στην κουλτούρα τους. (Kaplan., 1999, p.48)

Συνεπώς τα  Πόκεμον δημιούργησαν γύρω τους μια ιδιότυπη κουλτούρα, ένα μικρόκοσμο, και για πολλούς ένα νέο τρόπο ζωής. Ταυτόχρονα, τα μέσα και οι βιομηχανίες προϊόντων συνέχιζαν να προωθούν νέα επεισόδια, νέα πλάνα μάρκετινγκ και νέα προϊόντα για τις συλλογές των παιδιών. Τι ακριβώς συνέβαινε όμως σε αυτή τη δυναμική σχέση που αναπτύχθηκε αφενός ανάμεσα στα ΜΜΕ και τα εμπορικά συμφέροντα και αφετέρου τα παιδιά που αγαπούσαν τα Πόκεμον;

Και οι δύο πλευρές φαίνονταν να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση, ενός νέου μικρόκοσμου που  βασιζόταν στα προϊόντα των Πόκεμον.

Η  Nitendo και Warner Bross εστίασαν το ενδιαφέρον τους στην παραγωγή  νέων προϊόντων Πόκεμον υπερκαλύπτοντας την  καθημερινότητα των παιδιών με εικόνες, ιστορίες και εμπορικά μηνύματα. Τα παιδιά με τη σειρά τους  χρησιμοποίησαν ενεργά τα υλικά αυτά στις κοινωνικές τους δραστηριότητες και τις μορφές παιχνιδιού, για σκοπούς που δεν είχαν καν διανοηθεί οι δημιουργοί τους. Είχαν όμως πραγματικά τα παιδιά δική τους δύναμη στην καταναλωτική κουλτούρα των Πόκεμον ή ήταν απλά ευάλωτα θύματα μιας ακραίας εμπορικής εκμετάλλευσης; Ο μικρόκοσμος των Πόκεμον, που προωθήθηκε τάχιστα από τους παραγωγούς των ΜΜΕ έφτασε στο σημείο να αποτελεί ένα εξαιρετικό πεδίο μελέτης για τις σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στο παιδικό κοινό και το μικρόκοσμο των Πόκεμον.

Διαβάστε περισσότερα...